Cave Horror Project Server Hosting

Prawie zawsze chodzi o port. Czat głosowy zależny od odległości nie korzysta z normalnego połączenia Minecrafta, potrzebuje własnego portu UDP, a domyślny to 24454. Otwórz `config/voicechat/voicechat-server.properties`, ustaw linię `port=` na port, który twój serwer faktycznie ma wolny, i zrestartuj. Jeśli nie działa nikomu, a nie jednej osobie, to ustawienie serwera, a nie jej klient.

6 GB pasuje grupie około sześciu osób. To pack średniej wagi, więc w odróżnieniu od kitchen sinka nie trzyma w pamięci setek rejestrów maszyn. Zajęte trzyma natomiast własne byty: tropiące moby packa są zbudowane tak, żeby trwać i chodzić za graczami, więc obciążenie rośnie z liczbą osób online i ich rozproszeniem.

Jest pod to zrobiony. System questów i wydarzeń uwzględnia grę wieloosobową, a czat głosowy plus krótkofalówki do wytworzenia istnieją właśnie po to, żeby ekipa mogła się koordynować, a potem się pogubić. Część horrorowych packów to tak naprawdę doświadczenia jednoosobowe z doklejonym multiplayerem. Ten wykorzystuje grupę jako element projektu i dlatego warto go postawić na serwerze.

Bo każdy gracz eksplorujący osobno to kolejny załadowany obszar i kolejny zestaw własnych mobów packa do śledzenia. To byty zaprojektowane tak, żeby trwać i ścigać, a nie po cichu znikać, więc sześciu graczy w sześciu jaskiniach kosztuje zauważalnie więcej niż sześciu w jednej. To nie usterka, ale jeśli jesteś blisko limitu, wspólna gra pomaga bardziej niż jakakolwiek zmiana w configu.

Możecie, ale bądźcie ostrożniejsi niż w packu piaskownicowym. Cave Horror Project dokładał rozdziały i przerabiał questy przez cały czas swojego istnienia, a linia questów przesuwająca się pod ekipą w połowie przejścia powoduje realne zamieszanie. Przeczytaj notatki aktualizacji, zrób najpierw kopię zapasową, co panel potrafi wykonać w ramach aktualizacji, i niech wszyscy przeniosą klienta tego samego dnia.

Balans packa był dopracowywany z czasem, łącznie z częstotliwością spawnu głównych starć, więc dostarczona konfiguracja jest zwykle najlepszym punktem wyjścia. Jeśli waszej ekipie to za dużo, zmiana własnego poziomu trudności Minecrafta i umowa, że gracie razem, a nie solo, robi dla doświadczenia więcej niż edytowanie pojedynczych configów mobów, co zwykle psuje tempo rozdziałów questowych.