Sons Of The Forest karze za złą pierwszą decyzję bardziej niż niemal każda inna gra survivalowa. Wybierz złe miejsce na pierwsze schronienie, a spędzisz kolejne dziesięć godzin, wlokąc kłody obok gniazda mutantów, patrząc jak fundament zsuwa się po zboczu, albo odbudowując obóz po tym, jak Kelvin pozwolił, żeby ognisko zgasło w deszczu, bo nie było suchego miejsca, żeby je postawić. Wyspa jest na tyle mała, że żadne miejsce nie jest naprawdę bezpieczne, ale niektóre lokalizacje sprawiają, że wszystkie mechaniki gry pracują dla ciebie, a nie przeciwko tobie.
Oto przegląd miejsc, które faktycznie sprawdzają się przez całą rozgrywkę, kompromisów jakie niesie każde z nich, oraz błędów, które kosztowały graczy ich pierwszą bazę.
Co naprawdę decyduje o dobrym miejscu na bazę
Zanim ocenimy lokalizacje, warto wiedzieć, co właściwie optymalizujemy. Cztery rzeczy liczą się bardziej niż widok:
- Płaski, nadający się do budowy teren. System budowania w Sons Of The Forest wymaga równego fundamentu. Budowa na zboczu oznacza ciągłe łatanie podłóg i kłody wbijające się w teren.
- Słodka woda w zasięgu spaceru. Potrzebujesz jej do gotowania i utrzymania wskaźnika pragnienia poza czerwoną strefą bez życia na wodzie z kaktusa.
- Krótka pętla zaopatrzenia. Patyki, kłody i kamień powinny być o dwie minuty spacerem, a nie dziesięć minut tam i z powrotem za każdym razem, gdy chcesz się rozbudować.
- Jedno podejście, nie cztery. Mutanty kierują się w stronę hałasu i światła. Miejsce z jednym wąskim gardłem znacznie łatwiej obwarować niż otwarty teren z widocznością z każdej strony.
Miej tę listę w pamięci, bo "najlepsza" lokalizacja tak naprawdę zależy od tego, pod który etap gry optymalizujesz.
1. Plaża przy rozbiciu: najszybsza w organizacji, najtrudniejsza do obrony
Plaża, na której wyrzuca cię na brzeg, to oczywisty pierwszy wybór, i przez pierwszą godzinę jest to dobry wybór. Lina, tkanina i jaskinia ze złotą zbroją są blisko, Kelvin pojawia się w pobliżu niemal od razu, a płaski piasek przyjmuje fundament bez żadnego wyrównywania terenu.
Haczyk to odsłonięcie. Miejsce jest otwarte z trzech stron, leży blisko wczesnego obszaru pojawiania się mutantów, a osłona z drzew, jakiej potrzebujesz do dyskretnego obozu, jest cienka. Traktuj to jako bazę tymczasową na pierwsze dni gry, a nie stały budynek. Większość graczy próbujących ufortyfikować plażę i tak w końcu wszystko rozbiera i przenosi się po pierwszym poważnym ataku, co marnuje więcej materiałów niż przeprowadzka od razu.
2. Płaski teren przy jeziorze w głębi lądu: najlepszy uniwersalny wybór
Przejdź kawałek w głąb lądu, na płaski teren przy jeziorze, a rozwiążesz od razu większość problemów plaży. Słodka woda jest tuż za progiem, teren jest wystarczająco równy, by uniknąć większości problemów konstrukcyjnych, a osłona z drzew z dwóch stron zasłania linię widzenia wędrujących mutantów, nie zamykając cię przy tym całkowicie.
Jest też wystarczająco blisko trasy wózka golfowego i wczesnych jaskiń, by wypady po zaopatrzenie pozostały krótkie. Jeśli budujesz tylko jedną bazę na całą rozgrywkę, to właśnie tę lokalizację wybierz. Jedyną realną wadą jest to, że nie jest w pełni ukryta, więc nadal warto postawić perymetr z pułapek na paliki albo prostą ścianę z kłód zamiast polegać wyłącznie na terenie.
3. Mała wyspa na jeziorze: najlepsza, jeśli chcesz przestać martwić się o mury
Na jeziorze jest mała wyspa, dostępna tratwą lub wpław, która wymienia wygodę na niemal całkowite bezpieczeństwo. Lądowe mutanty nie mogą tam dotrzeć, co oznacza, że możesz budować niemal bez obrony perymetru i przestać tracić sen, prawdziwy albo w grze, przez ataki o trzeciej w nocy.
Kompromisy są realne: miejsca na budowę jest mało, każda wyprawa po kłody i kamień to podróż w obie strony przez wodę, a Kelvin nie zawsze niezawodnie podąża za tobą na tratwę. Traktuj to jako wybór na koniec gry albo "chcę po prostu budować", a nie jako główną bazę w rozgrywce skupionej na fabule, bo dużo czasu spędzisz na transporcie materiałów.
4. Klify nad zapadliskiem: stworzone na drugą połowę gry
Gdy fabuła popchnie cię w stronę zapadliska, pobliskie klifowe płaskowyże stają się warte drugiej, mniejszej bazy, nawet jeśli zachowasz oryginalny obóz. Jesteś blisko zejścia na linie, blisko drukarki 3D, gdy już ją znajdziesz, a wysokość daje ci wyraźny widok na wszystko, co się zbliża. W miarę jak fabuła się rozkręca, a pogoda robi się chłodniejsza, ciepła, ogrodzona baza blisko ostatniego punktu zapisu oszczędza ci długiego, niebezpiecznego marszu za każdym razem, gdy wracasz na powierzchnię.
To baza satelitarna, nie pierwszy dom. Teren w większości miejsc trzeba wyrównać, a to daleka droga z wybrzeża po podstawowe zaopatrzenie.
Budowanie na potrzeby 8-osobowego co-op na serwerze dedykowanym
Wszystko powyższe zmienia postać, gdy dołączają znajomi. Baza grupowa potrzebuje szerszych pętli zaopatrzenia (więcej osób oznacza szybsze zużycie materiałów), lokalizacji, do której każdy dotrze bez dwudziestominutowego marszu od miejsca odrodzenia, oraz wystarczająco płaskiego terenu, by czterech graczy nie kłóciło się o pola pod fundament. Płaski teren przy jeziorze w głębi lądu skaluje się najlepiej z tych czterech właśnie z tego powodu: centralny, wystarczająco obronny i przestronny.
Praktyczna wskazówka, jeśli hostujesz grupę: prowadź serwer jako serwer dedykowany, a nie z konsoli jednego gracza. Dzięki temu świat pozostaje trwały, gdy host się wyloguje, a w naszym panelu na zakładce Overview widzisz aktualną liczbę graczy online, więc wiesz, kto naprawdę jest podłączony, zanim wspólnie wyruszycie po zaopatrzenie, zamiast zgadywać na Discordzie. Pełny dostęp FTP sprawia też, że stworzenie kopii zapasowej pliku świata przed dużą budową jest bezproblemowe, co warto zrobić przed pracami przy fundamencie w pobliżu zapadliska.
Błędy, których warto unikać
Kilka rzeczy potrafi zepsuć nawet dobrą bazę:
- Budowanie w trasie patrolowej mutantów, nieświadomie, zwykle blisko plaży albo krawędzi bagien. Jeśli powtarzają się nocne wizyty z tego samego kierunku, to trasa, nie pech.
- Ignorowanie wsparcia konstrukcyjnego przy wielopoziomowych budowlach. Kłody pozostawione bez podparcia nad przerwą w końcu się zawalą, ściągając za sobą wszystko, co na nich postawiłeś.
- Ustawienie ogniska tam, gdzie sięga deszcz. Wystający dach rozwiązuje to w pięć minut i ratuje przed zgaśniętym ogniskiem w najgorszym możliwym momencie.
- Zapominanie o trasie poruszania się Kelvina. Nie zawsze wybiera trasę, jakiej się spodziewasz, więc zostaw mu wyraźną, niezablokowaną ścieżkę zamiast ciasno obudowywać bazę.
Podsumowanie
Nie ma jednej właściwej lokalizacji bazy w Sons Of The Forest, jest tylko ta odpowiednia dla etapu gry, w którym się znajdujesz. Zacznij na wybrzeżu, przenieś się na płaski teren przy jeziorze, gdy się już rozeznasz, i dodaj placówkę na klifach, gdy otworzy się zapadlisko. Dopasuj lokalizację do tego, czego naprawdę od niej potrzebujesz, a wyspa przestanie wydawać się wroga i zacznie być miejscem, w którym można zbudować porządną bazę.
