Moment, w którym save w Satisfactory robi się naprawdę dobry, to zwykle ten sam moment, w którym przestaje dać się w niego grać. Ktoś kończy linię aluminium o drugiej w nocy, następnego wieczoru loguje się trzech graczy i nic się nie wczytuje, bo jedyny komputer trzymający świat jest w pracy razem ze swoim właścicielem. Dedykowany serwer to rozwiązuje. Nie jest jednak zwykłą kopią klienta gry, a Satisfactory robi kilka rzeczy inaczej niż każdy inny serwer survivalowy, który prowadziłeś.
Dedykowany serwer to nie jest po prostu gra chodząca na cudzym komputerze
Satisfactory dedicated server to osobne, darmowe narzędzie. Niczego nie renderuje, nie ma własnego gracza i prowadzi symulację fabryki bezgłowo. Dlatego spokojnie mieszka na maszynie bez GPU i mimo to udźwignie save, przy którym laptop do gier by się spocił.
Trzy rzeczy zmieniają się w dniu, w którym odchodzicie od sesji hostowanej przez klienta.
Świat przestaje należeć do jednej osoby. Save leży na serwerze, więc fabryka produkuje dalej, niezależnie od tego, czy ten, kto ją uruchomił, jest online.
Opóźnienia stają się sprawiedliwe. W grze hostowanej przez klienta host gra z zerowym pingiem, a płacą za to wszyscy pozostali. Dlatego taśmy tną się gościom, a nigdy hostowi. Na dedykowanym serwerze wszyscy są tak samo daleko, a tak samo daleko to znacznie lepszy punkt wyjścia do balansowania.
Dostępność staje się ustawieniem, a nie przysługą. Nikt nie musi zostawiać komputera włączonego na noc, żeby znajomy z innej strefy czasowej mógł pograć.
Czego serwer naprawdę potrzebuje
Dokumentacja Satisfactory stawia dolną granicę na 8 GB RAM i zaleca 16 GB przy większych save'ach lub przy więcej niż czterech graczach. Traktuj 8 GB jako "wstanie i uciągnie młodą fabrykę", a nie jako cel.
Uwaga o CPU waży więcej niż uwaga o RAM. Serwer korzysta z wielu rdzeni, ale mocno preferuje wysoką wydajność pojedynczego rdzenia, a praktyczna dolna granica to single-thread rating w okolicach 2000. To nie dziwactwo, to kształt tej gry. Późny save to tysiące budynków i dziesiątki tysięcy przedmiotów na taśmach, a ta symulacja jest szeregowym tickiem. Podwojenie liczby rdzeni daje bardzo mało. Podniesienie taktowania daje bardzo dużo. Jeśli wybierasz między większą liczbą rdzeni a szybszymi rdzeniami pod Satisfactory, za każdym razem bierz szybsze.
RAM skaluje się z save'em, a nie przede wszystkim z liczbą graczy. Cztery osoby na 20-godzinnym save'ie zmieszczą się w 8 GB. Te same cztery osoby na 400-godzinnej megabazie z pełną siecią kolejową będą chciały dwa razy tyle. Jeśli wolisz liczby od zgadywania, nasz kalkulator RAM do Satisfactory liczy na podstawie rozmiaru save'a i liczby graczy.
Warto znać jeszcze jedną liczbę: dedykowany serwer domyślnie dopuszcza maksymalnie czterech graczy, tak samo jak co-op. Możesz to podnieść parametrem startowym (-ini:Game:[/Script/Engine.GameSession]:MaxPlayers=8), ale nie jest to wspierane, a każdy dodatkowy pioneer to więcej pracy przy replikacji na symulacji, która już jest ograniczona jednym wątkiem. Podnoś to świadomie i daj wtedy serwerowi większy zapas.
Porty i handshake w Server Managerze
Tutaj wykładają się osoby, które hostowały serwery Minecraft. Satisfactory używa dwóch portów i żaden nie jest opcjonalny:
- 7777 TCP dla ruchu serwera i HTTPS API
- 7777 UDP dla ruchu gry i lekkiego query API
- 8888 TCP dla reliable messaging
Przekierowanie portu na inny numer nie jest wspierane dla portu standardowego, więc numer zewnętrzny i wewnętrzny muszą być takie same. Nie wystawisz 7777 jako 25565 i nie licz, że handshake zadziała. Elastyczny jest port reliable: można go przemapować przez -ExternalReliablePort=.
I teraz część, która łapie prawie każdego. Skopiowanie IP serwera i wklejenie go w okno dołączania nie wpuści cię do środka. Satisfactory claimuje serwery przez Server Manager w kliencie. Odpalasz grę, wchodzisz w Server Manager z menu głównego, dodajesz serwer po IP i porcie, a serwer odpowiada przez to HTTPS API. Dopiero potem nadajesz mu nazwę i ustawiasz hasło administratora, i to właśnie ten krok claimuje serwer oraz kończy handshake tokenu. Dopóki się nie wydarzy, serwer jest nieprzejęty i cię odrzuci.
Po zclaimowaniu albo zaczynasz nową grę, albo wgrywasz istniejący save, i od tej chwili serwer pojawia się na twojej liście jak każdy inny. Mamy instrukcje krok po kroku do obu części: zclaimowanie serwera i zostanie adminem oraz dołączenie do serwera.
Autosave'y, restarty i ustawienia, które ludzie rozumieją źle
Ustawienia serwera siedzą w Server Managerze, a nie w pliku konfiguracyjnym, do którego wchodzisz przez SSH, co jest przyjemniejsze, niż brzmi. Nad czterema z nich warto pomyśleć, zanim zainwestujesz 200 godzin.
Auto-Save Interval. Autosave'y rotują, więc krótki interwał daje więcej niedawnych stanów, ale sięga płycej wstecz. Jeśli zaraz masz wyrwać manifold albo zainstalować nowy mod, najpierw pobierz save. Nie licz, że godzinę później rotacja nadal trzyma czystą kopię.
Server Restart Interval. Nazwa kłamie i nabiera każdego, kto czyta ją dosłownie. To nie znaczy "restartuj co N godzin". To godzina doby, o której serwer restartuje się codziennie.
Auto Pause. Pauzuje świat, gdy nikt nie jest podłączony. Oszczędza CPU i dla większości ekip jest właściwym domyślnym ustawieniem. Oznacza też, że produkcja stoi w nocy, więc jeśli połowa frajdy polega dla ciebie na logowaniu się do pełnych kontenerów, wyłącz to i pogódź się ze stałym obciążeniem.
Network Quality. Warto podnieść, gdy ekipa jest rozrzucona po kilku krajach, warto zostawić w spokoju, gdy wszyscy siedzą lokalnie.
Twoje save'y leżą w ~/.config/Epic/FactoryGame/Saved/SaveGames/server, ustawienia serwera w ServerSettings.PORT.sav, a blueprinty w osobnym folderze obok. Jeśli przenosisz świat z gry solo na serwer, przesłanie istniejącego zapisu to artykuł, którego szukasz.
Mody zmieniają rachunek
Mody na dedykowanym serwerze instaluje się po obu stronach, na serwerze i na kliencie, w tych samych wersjach. Brzmi oczywiście, a i tak jest zdecydowanie najczęstszym powodem, dla którego ktoś nie może wejść na własny serwer, zwykle dzień lub dwa po patchu, gdy klient się zaktualizował, a zestaw modów serwera nie.
Dwa nawyki robią z tego bezbolesną sprawę. Trzymaj kopię vanilla swojego save'a przed sesją z modami, bo save dotknięty przez moda nie zawsze otworzy się czysto bez niego. I daj serwerowi z modami realny zapas RAM, bo mody z zawartością dokładają budynki, receptury i entities do dokładnie tej symulacji, która już była twoim wąskim gardłem.
Po wybory, które bronią się na serwerze, a nie tylko na screenie z singla, zajrzyj do naszego zestawienia najlepszych modów do Satisfactory.
Planuj pod save, który będziesz mieć, a nie ten, który masz
Prawie każdy problem z serwerem Satisfactory to ten sam problem, który przychodzi za późno: maszynę dobrano pod fabrykę z 20. godziny, a teraz ciągnie fabrykę z 300. Dobierz sprzęt pod megabazę, którą zamierzacie zbudować, ogarnij zasady claimu i portów za pierwszym razem, i pobierz save, zanim zrobicie coś ambitnego.
Jeśli wolisz pominąć konfigurację SteamCMD i arytmetykę portów, nasz hosting serwerów Satisfactory działa na sprzęcie Ryzen 9 o wysokim taktowaniu, czyli dokładnie takim CPU, o jakie prosi ta gra, z otwartymi portami i save'ami o jedno kliknięcie stąd.
